In deze rubriek wil ik graag enkele minder bekende rassen in de spotlights zetten. Als trimmer is het heel leuk om de niet courante rassen in levende lijve te ontmoeten en vraag ik me steeds af waarom ze zo weinig voorkomen. Daarom verdienen ze een beetje reclame, kwestie van in het oog in het hart . Mocht je dus twijfelen om een nieuwe hond in het gezin te nemen kan je één van deze rassen misschien ook overwegen? Tenslotte is vaak de regel dat rassen waar niet te veel mee gekweekt wordt genetisch sterker zijn en minder vaak gezondheidsproblemen hebben. Bovendien zullen ze ook minder snel aangeboden worden door een broodfokker want ze zijn (onterecht) toch niet populair.

 

Het eerste ras dat ik met jullie wil delen lijkt net van de catwalk in Parijs te komen, het is een natuurlijke elegantie die bijna niet te evenaren valt, de Saluki.

De naam doet je misschien geen belletje rinkelen en heeft misschien eerder iets weg van een Aziatisch gerecht of exotisch stadje. Neen, het is wel degelijk een hondenras maar je zit alvast in het juiste continent. De Saluki, ook wel gekend als Perzische windhond, komt oorspronkelijk uit Iran. Het ras is al zo oud dat er zelfs tekeningen werden gevonden in Egyptische piramides. Hun stamboom en genetische diversiteit hebben ze dus zeker mee. Oorspronkelijk werden ze gebruikt als jachthonden door nomadische volkeren. Ze hebben dan ook een uitzonderlijk goede conditie en veel energie. Ondanks die energie moet je geen hyperactief bommetje verwachten die tegen al je bezoek zal opspringen en om aandacht bedelen. Ze zijn namelijk zeer rustig en terughoudend ten opzichte van vreemden. Naar hun baasjes toe zijn ze echter hondstrouw. Op de foto’s kan je ook zien dat ze mij niet helemaal vertrouwden en steeds de deur goed in de gaten bleven houden, wachtend op hun baasjes. Maar ik garandeer het je, het zijn lieve schatten die de hele trimbeurt superlief bleven in ruil voor een zachte en rustige behandeling.

Bij mij in het salon kwamen Camari en haar zus onlangs langs. Zijn het geen schoonheden?

De natuurlijke bevedering aan de poten, oren en staart moet lang blijven en geeft ze mijn inziens een nog grotere elegantie omdat het die lange benen zo benadrukt als ze lopen. De bevedering tussen de tenen was noodzakelijk om door het zachte zand te kunnen wandelen en wie ben ik om een eeuwenoud gebruik te veranderen? Alle bevedering dien je goed te borstelen om knoopjes te vermijden zodat deze prachtig lang worden.

Als je niet mag knippen, wat moet er dan wel gebeuren in het trimsalon naast een goede wasbeurt? De beide meiden hebben net zoals hun soortgenoten ook een wollige ondervacht. Fantastische als isolatie in de woestijn bij koude nachten maar ze zorgt er ook voor dat de mooie bovenvacht er doffer en pluiziger uit ziet. Dit is natuurlijk zonde van de natuurlijke schoonheid en pluk ik er daarom. Hoe meer plaats de bovenvacht in de huid krijgt, hoe mooier de vacht kan worden. Als je dit thuis wilt doen doe je dit best gewoon met je vingers of met een puimsteen. Gebruik geen al te scherpe materialen die volgens reclame wonderen doen om haren te verwijderen. Want borstels met scherpe tanden zullen ook de glanzende bovenvacht beschadigen waardoor er op termijn zelfs meer wol zal groeien.

Als kers op de taart kan je voor dit ras, net zoals voor andere windhonden, de mooiste halsbanden kopen. Door hun lange, smalle en gevoelige hals in combinatie met een smal hoofdje zijn standaard halsbanden vaak niet geschikt. Eerder zoek je een speciale brede halsband met gesp zodat ze niet te strak rond hun hals zitten maar toch niet kunnen ontsnappen. Ook dat demonstreert deze knappe dame hier geweldig.

Is dat niet genoeg om helemaal verliefd te worden op dit ras?